Χέρια ψηλά, που τίποτα δεν φθάνουν…

Μέσα σε ένα ζοφερό κλίμα σκανδάλων, εξεταστικών, πραξικοπημάτων και διαταγμάτων των νέων επικυρίαρχων του ΔΝΤ-Ε.Ε. και τη σωρεία μέτρων και ρυθμίσεων που κλιμακώνουν την επιδρομή στο βιοτικό επίπεδο εργαζομένων και μικρομεσαίων, συμπληρώθηκαν χθες 36 χρόνια από τη μεταπολίτευση του 1974. Ποτέ, άλλοτε, στα χρόνια που μεσολάβησαν η χώρα, δηλαδή η οικονομία, η κοινωνία, ο λαός, η πολιτική, η δημοκρατία, ο πολιτισμός, η παιδεία, το περιβάλλον δεν είχαν βυθιστεί σε τέτοια κρίση και ποτέ άλλοτε δεν έλειπε τόσο αποφασιστικά, ένα όραμα, μια κινητήρια ιδέα, ένα έστω «φως στην άκρη του τούνελ», όπως συνήθιζαν πιο παλιά να λένε πολιτικοί σαν τον Α. Παπανδρέου.

Ο αστικός κόσμος -και ιδιαίτερα η μερίδα που στηρίζει και στηρίζεται στο Μνημόνιο και την επικυριαρχία των ΔΝΤ-Ε.Ε.- μοιάζει να παρακολουθεί με τα χέρια ψηλά όσα συμβαίνουν, χωρίς να προβάλει καμιά πολιτική, καμιά διαπραγμάτευση, κανένα ταμπού απέναντι στο «ριάλιτι» οικονομικής κοινωνικής και εθνικής κατεδάφισης που συντελείται με ταχείς ρυθμούς.

Σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο έχουμε την κατεδάφιση του ονείρου, πάνω στο οποίο στηρίχθηκε ο εκσυγχρονισμένος μεταπρατισμός του ελληνικού αστισμού.

Τώρα, με την πλήρη εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων συνταγών-πακέτων ΔΝΤ και Ε.Ε., βυθίζει όχι μόνο τους εργαζόμενους στην ανέχεια και τη φτώχεια, αλλά και πλήττει τα στρώματα μικρομεσαίων και μεσαίων που, μέχρι τώρα, στήριζαν τις πολιτικές των αστικών κυβερνήσεων του δικομματισμού. Αυτή η χρεοκοπία σημαδεύει μια τεράστια αποτυχία ιστορικής διάστασης της αστικής τάξης να δώσει οποιαδήποτε λύση και προοπτική, προς όφελος της κοινωνίας. Καταγράφεται, έτσι, σε εχθρό του λαού και της κοινωνίας.

Αυτό που έχει αρχίσει να συναισθάνεται ο μέσος πολίτης -και συζητείται όλο και περισσότερο- είναι ότι αυτοί που κυβερνούν σήμερα και ειδικά η ομάδα που έχει τον καθημερινό σχεδιασμό (Παπανδρέου, Παμπούκης, Δρούτσας, Παπακωνσταντίνου κ.λπ.) μοιάζει με ομάδα που υλοποιεί ένα οργανωμένο σχέδιο διάλυσης του δημόσιου και κρατικού τομέα, ένα σχέδιο γενικευμένου αφελληνισμού της οικονομίας, ένα σχέδιο παραχώρησης (κατάλυσης) λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας. Τις προάλλες, σε μια φιλική συγκέντρωση, έγινε από μια παριστάμενη η εξής παρατήρηση: «Δεν μπορεί να είναι τυχαίο γεγονός η τόσο συχνά επαναλαμβανόμενη φράση του Παπανδρέου ότι έχουμε, πλέον, περιορισμένη κυριαρχία. Σαν να θέλει να συνηθίσουμε στην ιδέα αυτή και να τη θεωρήσουμε κάτι φυσιολογικό». Το Πίρι Ρέις θυμίζει πως η Τουρκία θεωρεί το μισό Αιγαίο δικό της, ο πρωθυπουργός μεταβαίνει στο Ισραήλ και οι στρατιωτικές ασκήσεις Ελλάδας-Ισραήλ επαναλαμβάνονται, ο Δρούτσας επισκέπτεται το Αφγανιστάν (φορώντας αλεξίσφαιρο στις μετακινήσεις) και βγάζει λόγους στις ελληνικές μονάδες που βρίσκονται εκεί (να γυρίσουν αμέσως πίσω, τώρα, όλοι και σώοι. Δεν έχουμε καμιά δουλειά σε αυτόν τον βρόμικο πόλεμο του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ - χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη χώρα μας), τα γεωπολιτικά δεδομένα αλλάζουν (το δικαστήριο της Χάγης αναγνώρισε ως νόμιμη την απόσχιση του Κοσσόβου…) και οι δικοί μας, απλά, σηκώνουν τα χέρια ψηλά (ή εφαρμόζουν το σχέδιο;)

Ο λαός γιατί, όμως, να σηκώσει τα χέρια ψηλά; Τι θα έρθει από «πάνω»; Από τους αστούς πολιτικούς, από τους κυβερνήτες, από τους ελεγκτές και τους επίτροπους, από τους αρχιεπισκόπους και τους μανδαρίνους της αγοράς; Τίποτα, απολύτως, δεν θα ‘ρθει από «πάνω».

Η προοπτική, όσο αφελές και ουτοπικό κι αν φαίνεται, θα έρθει από τα «κάτω». Από τον λαό που θα αντισταθεί. Όσο δύσκολο κι αν φαίνεται αυτό, όσο «πάντα γελασμένος» κι αν νιώθει ο λαός, είναι αυτός ο ίδιος που συχνά είναι «γελαστός» κι ανοίγει δρόμους!1 Για μια μεγάλη μεταπολίτευση του Λαού!

1Από το τραγούδι των Θ. Μικρούτσικου και Α. Αλκαίου «Πάντα γελαστοί και γελασμένοι» που τραγουδά ο Δ. Μητροπάνος που αφιερώθηκε στην δολοφονία των Τάσου Ισαάκ και Σολωμό Σολωμού στη νεκρή ζώνη της Δερύνειας, στην Κύπρο, από Τούρκους φασίστες και τις δυνάμεις κατοχής 14/8/1996. Ο υπότιτλος του τραγουδιού είναι «Ισαάκ και Σολωμού και Μαρίνου μαρτύρων». Ο Χριστόφορος Μαρίνος ήταν ένας αναρχικός που βρέθηκε αυτοκτονημένος σε καμπίνα πλοίου το καλοκαίρι του 1996.

Του Ρούντι Ρινάλντι
απο εφημερίδα δρόμος της αριστεράς

Σωτηρία Βασιλακοπούλου

Τιμούν την Σωτηρία Βασιλακοπούλου

Εκδήλωση την Τρίτη 27 Ιούλη στην ΕΤΜΑ

Εκδήλωση τιμής για τη συμπλήρωση 30 χρόνων από τη δολοφονία της Σωτηρίας Βασιλακοπούλου πραγματοποιούν η Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Κλωστοϋφαντουργίας - Ιματισμού - Δέρματος, το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Κλωστοϋφαντουργίας - Ιματισμού - Δέρματος Αττικής και ο Σύλλογος Φοιτητών Παντείου.

Η συγκέντρωση θα γίνει την Τρίτη 27 Ιούλη, στις 7.30 μ.μ., στην πύλη της ΕΤΜΑ (Αγ. Αννης και Ιερά Οδός).

από εφημερίδα ριζοσπάστης

τρελά στον αθλητισμό

θεϊκός πανηγυρισμός


θεϊκή εκτέλεση πέναλτι

Κ. Κούνεβα: Δεν μου ζήτησαν να περιγράψω εκείνους που με παρακολουθούσαν

Ενώ η υπόθεση της παίρνει για τρίτη φορά τον δρόμο για το αρχείο, η Κωνσταντίνα Κούνεβα τονίζει, μιλώντας στο «Βήμα της Κυριακής», ότι «ήμουν σίγουρη από την αρχή, φάνηκε από την πρώτη μέρα ότι δεν θέλουν να κάνουν σωστή δουλειά. Δεν έγινε σωστή έρευνα, δεν έδωσαν καθόλου σημασία». Ακόμα, επισημαίνει ότι τον τελευταίο καιρό πριν την επίθεση την παρακολουθούσαν κάποιοι άντρες 50-55 ετών. Προσθέτει ότι το πρόσωπο του ενός ακόμα το θυμάται αλλά ποτέ δεν της ζητήθηκε να τον περιγράψει.

«Με είχαν απειλήσει τηλεφωνικά δύο φορές το 2006 και έκτοτε με παρακολουθούσαν. Τον τελευταίο καιρό, πριν από την επίθεση, πολύ έντονα. Έμπαιναν μαζί μου στα βαγόνια του τρένου,όταν έφευγα από τη δουλειά. Και ήταν άντρες 50-55 ετών, δεν ήταν αγοράκια. Ήταν τέσσερις- πέντε. Ο ένας όμως από αυτούς με ακολουθούσε το λιγότερο τέσσερις φορές την εβδομάδα. Το πρόσωπό του ακόμη το θυμάμαι. “Χτύπαγε”, είχε έντονα χαρακτηριστικά», λέει χαρακτηριστικά στη δημοσιογράφο Μαρινίκη Αλεβιζοπουλου. Έγινε σκίτσο; «Όχι, δεν μου ζητήθηκε να τον περιγράψω».

Σχετικά με την έρευνα και το γεγονός ότι η αστυνομία άφησε πολλές ημέρες να χαθούν, σχολιάζει: «Δεν θέλω να ασχοληθώ με αυτό. Είναι δικό τους πρόβλημα. Και πρέπει εκείνοι να απαντήσουν. Υποψιάζομαι ότι αυτή είναι απλώς η συνείδησή τους και το μόνο προφανώς που τους αφορά είναι να πάρουν τον μισθό τους. Ίσως γιατί εγώ δεν ήμουν με κανέναν, δεν είχα ποιον να με υποστηρίξει, γιατί δεν είχε λεφτά η μαμά μου να πληρώσει κάποιον για να κάνει σωστά τη δουλειά του. Γιατί ήμασταν μόνες. Και γι΄ αυτό άλλωστε με υποστήριξε όλη η υπόλοιπη κοινωνία. Με βοήθησε το σωματείο μου αλλά και όλο αυτό το κίνημα αλληλεγγύης που ενεργοποιήθηκε από τις πρώτες κιόλας ημέρες και μου συμπαραστέκονται και σ΄ εμένα αλλά και στην οικογένειά μου μέχρι και σήμερα. Και βέβαια οι γιατροί μου».

Δεν έχει θυμό για αυτόν που το έκανε, αναρωτιέται η δημοσιογράφος. «Δεν έχω θυμό. Κανένας γονιός δεν μεγαλώνει το παιδί του για να γίνει δολοφόνος και να του φέρνει χρήματα στο σπίτι. Ούτε ένα παιδάκι γεννιέται για να γίνει δολοφόνος. Η κοινωνία και τα παραδείγματά της φτιάχνουν τους δολοφόνους», απαντά η Κ. Κούνεβα. «Με όσα λες, νομίζει ο κόσμος ότι τον συγχωρείς» παρατηρεί η μητέρα της. Η Κωνσταντίνα της πιάνει το πόδι. «Οχι, μαμά μου. Αυτό που λέω είναι ότι δεν γίνεται να συγχωρείς αν πρώτα δεν έχεις θυμώσει».

Σε ερώτηση αν έχει μετανιώσει για τη συνδικαλιστική της πορεία, αναφέρει: «Οχι. Εκανα το σωστό. Δεν έχω κλέψει, δεν έχω σκοτώσει,δεν έχω πει ψέματα».

Όσο αφορά στη θεραπεία της, οι αλοιφές για την αποκατάστασή της είναι πανάκριβες και τις πληρώνει σχεδόν από την τσέπη της. Η αποκλειστική; «Μέχρι τώρα είχα τρεις, τις πλήρωνε ο ΗΣΑΠ. Μου είπαν ότι δεν έχουν μεγάλες δυνατότητες και θα το σταματήσουν σιγά σιγά. Έχω κάνει μια αίτηση και τους παρακαλώ τουλάχιστον να μου κρατήσουν μία αποκλειστική την ημέρα και όταν θα μπαίνω στα χειρουργεία και θα έχω ανάγκη από 24ωρη κάλυψη να με βοηθήσουν. Δεν ξέρω τι θα γίνει».

Για τα υπόλοιπα έξοδα, τονίζει: «Παίρνω ένα επίδομα αδείας από το ΙΚΑ που λήγει τον Νοέμβριο, έχουμε τη σύνταξη της μητέρας μου, με βοηθάει και ο κόσμος. Είχε κάνει και μία πρόταση η νομική υπηρεσία της ΓΣΕΕ προς τον κ. Λοβέρδο για να μου βγάλουν σύνταξη. Στην αρχή, προτού αναλάβει ο ΗΣΑΠ να πληρώνει τις αποκλειστικές,έδωσαν δύο φορές χρήματα στη μητέρα μου. Για την ακρίβεια 2.500 ευρώ. Ο ένας μήνας των αποκλειστικών κόστιζε 8.000 ευρώ. Τα ίδια χρήματα έδωσε και η ΑΔΕΔΥ τις πρώτες ημέρες». Από την εταιρεία στην οποία εργαζόταν δεν ασχολήθηκαν με την πορεία της υγείας της.

«Θα είναι καλό για όλους μας να φτιάξει η εμφάνισή μου. Είμαι πολύ κοινωνική και θέλω οι άνθρωποι να χαλαρώνουν μαζί μου. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι έζησα, ότι δεν με σκότωσαν. Με έσωσαν οι γιατροί μου. Και δεν βοηθά να σκάβεις διαρκώς ένα πρόβλημα. Το παγιώνεις. Άρα το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να το αφήσεις και να ασχοληθείς με κάτι άλλο. Η ζωή είναι έτσι που θα φέρει το επόμενο και το επόμενο... Όλα είναι μια ιδέα. Η ομορφιά είναι μια ιδέα. Κάποιοι την ψάχνουν στην εμφάνιση και άλλοι στην ψυχή», καταλήγει η Κωνσταντίνα Κούνεβα.

«Τι δεν έκαναν οι Αρχές»

Οι δικηγόροι της Κ. Κούνεβα, Δάφνη Βαγιανού και Κώστας Παπαδάκης σχολιάζουν τα λάθη των Αρχών:

«Δεν απέκλεισαν άμεσα την περιοχή, δεν πήραν βιολογικό υλικό. Δεν πήραν καταθέσεις από γείτονες που σίγουρα θα άκουσαν τις φωνές της. Δεν έτρεξαν στις αποθήκες της εταιρείας να δουν τι υγρά χρησιμοποιούν, δεν δόθηκε εντολή να ανοίξουν οι λογαριασμοί της να δουν αν εκταμιεύθηκαν χρήματα. Δεν ασχολήθηκαν με το ποιοι έχουν πέσει θύματα παρόμοιων επιθέσεων. Δεν έχουν κάνει καμία προσπάθεια συσχετισμού στοιχείων από παρεμφερείς επιθέσεις με βιτριόλι (υποδείξαμε θύματα).

Ο κύκλος των πιθανών δραστών πρέπει να αναζητηθεί στο εξής: ποια ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι στη συνδικαλιστική δράση της Κωνσταντίνας; Είναι προφανές ότι η υπόθεση των διαφορών της με την ΟΙΚΟΜΕΤ πήρε διαστάσεις και απείλησε να οδηγήσει σε μία συλλογική ρύθμιση που θα έθιγε το σύνολο των εργοδοτών. Αυτό έγινε στις 26 Νοεμβρίου του 2008, όταν δηλαδή πραγματοποιήθηκε η τριμερής συνάντηση στο υπουργείο Εργασίας, μεταξύ Κωνσταντίνας, Σωματείου και ΟΙΚΟΜΕΤ. Από κάτω έκανε αντισυγκέντρωση το δήθεν εργατικό Σωματείο της ΟΙΚΟΜΕΤ, δηλαδή χειραγωγούμενοι αλλοδαποί εργάτες,που δεν γνώριζαν ούτε τη γλώσσα και που προφανώς υποκινούνταν από κάποιους, βρέθηκαν να προπηλακίζουν την ίδια, την πρόεδρο και την αντιπρόεδρο του Σωματείου της ΠΕΚΟΠ, ακολουθώντας τες μέχρι την Ομόνοια. Προσθέστε και ένα σωρό εργοδότες να περιμένουν τις δυσμενείς συνέπειες από μια συνάντηση που θα έθιγε την πλασματική υπαγωγή από τα βαρέα ένσημα σε μεικτά με το εικονικό διάλειμμα της μιας ώρας την ημέρα που μείωνε το εβδομαδιαίο ωράριο σε λιγότερες από 30 ώρες. Το γεγονός αυτό απέχει έναν μήνα από την επίθεση και είναι ασφαλώς το κυριότερο σημείο της έρευνας. Δυστυχώς, δεν ασχολήθηκε κανείς. Η απουσία σοβαρής αρχικής έρευνας τώρα πια δεν αποκαθίσταται, αλλά το ποιος ήταν και το ποιος δεν ήταν σε εκείνη τη συγκέντρωση μπορεί να ψαχτεί ακόμα και τώρα».
απο TVXS

Δημοκρατική Αριστερά

"Με εξαίρεση τους τρεις μεγάλους δήμους της χώρας, ανοιχτό αφήνει για τους υπόλοιπους το ενδεχόμενο συνεργασιών με ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ στις επικείμενες δημοτικές και περιφερειακές εκλογές ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης"

Απ' ότι φαίνεται η "Δημοκρατική Αριστερά" υπάρχει περίπτωση να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ στις δημοτικές εκλογές... Αυτό μας δείχνει πως ένα κόμμα που αυτοπροσδιορίζεται σαν αριστερό-κεντροαριστερό δεν έχει πρόβλημα να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ το οποίο δεν είναι καθόλου αριστερό (αποκρατικοποιήσεις, ΔΝΤ κτλ), καθόλου προοδευτικό (δεν προχώρησε σε διαχωρισμό κράτους εκκλησίας αν και το ζητούν αρκετά άτομα κυρίως απ' τη βάση του) και καθόλου δημοκρατικό (Σακοράφα-Δημαράς-Οικονόμου, βίαιη συμπεριφορά των ΜΑΤ σε πορείες). Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν πως το κόμμα του κ. Φώτη Κουβέλη είναι κεντροαριστερό χωρίς το δεύτερο συνθετικό της λέξης...